Ik wil het graag even met je hebben over het verschil tussen feiten en verhalen, en vooral over het effect daarvan op je publiek. Hier zijn een paar feiten, overgenomen van Wikipedia, over het whiskymerk Johnnie Walker: 

De oorsprong van het bedrijf ligt in de levensmiddelenzaak van John Walker. Vanaf 1820 besloot Walker om ook whisky in zijn zaak te verkopen. In die tijd was het gebruikelijk dat boeren hun eigen whisky stookten. Deze whisky's waren vaak zeer wisselend van kwaliteit en samenstelling. John Walker was een van de eersten die verschillende whisky's met elkaar mengde (blenden) om zo een consistentere kwaliteit te verkrijgen. Na zijn dood in 1857,  leggen Johns zoon Alexander en zijn kleinzoon Alexander II zich helemaal toe op het produceren van whisky. In 1870 wordt de kenmerkende vierkante fles geïntroduceerd, samen met het label dat altijd onder een hoek van 24 graden op de fles is geplakt. 

Niet erg interessant, of wel?

Een paar Engelse reclamemakers verwerkten dit stukje geschiedenis (en nog wat meer) tot een lange commercial waarin het verhaal van Johnnie Walker wordt verteld. Bekijk dat eerst maar even.

En wat is nou het verschil? De feiten zijn maar feiten; ze zijn objectief dus onpersoonlijk en daardoor eigenlijk volstrekt oninteressant. In een verhaal daarentegen worden de feiten aan elkaar geknoopt door iets persoonlijks: de wil van iemand om iets te bereiken, een emotie, of een probleem dat iemand heeft en waar een oplossing voor moet komen. 

Een literatuurwetenschapper heeft het ooit zo uitgelegd. 

'De koning stierf, en een jaar later stierf de koningin' is een feitenrelaas. 
'De koning stierf, en een jaar later stierf de koningin - van verdriet' is een verhaal.